Kotły parowe
Kotły parowe niskoprężne są produkowane jako żeliwne lub stalowe. Należy jednak zaznaczyć, że w kotłach parowych przewidziane są otwory i króćce umożliwiające podłączenie elementów innego wyposażenia, np. wodowskazów, manometrów. Obecnie są produkowane kotły parowe niskoprężne żeliwne typów: KZ-5 i Eca IV A (kotły KZ-3 i mniejsze kotły żeliwne produkowane są tylko w wersji wodnej), a stalowe: "Rumia", SŻ i ES-KA, (RSP - zastąpione zostały obecnie kotłami "Rumia"). Kotły te uległy w ostatnich latach licznym modyfikacjom. Istnieją więc te same typy kotłów różniące się pewnymi szczegółami w budowie. Czasem można spotkać inne oznaczenie powyższych kotłów, zgodnie z normą BN-72/5243-01. Dotyczy to również kotłów wodnych. Jest to oznaczenie za pomocą zestawu liter i cyfr określających zasadnicze cechy konstrukcyjne i eksploatacyjne danego typu. Kolejne symbole oznaczają:
pierwszy - materiał, z jakiego zrobiony jest kocioł (Z - żeliwo, S - stal),
drugi - tzw. serię, tj. przedział mocy cieplnej wyrażony cyframi od O do 9,
trzeci - określa czynnik grzewczy (P - para, W - woda),
czwarty - rodzaj paliwa (np. C - węgiel kamienny, K - koks, G - gaz, O - olej),
piąty - moc cieplną konkretnego kotła w kilowatach [kW] w zaokrągleniu,
szósty - odmianę kotła ustaloną przez producenta, np. po modernizacji kotła może to być inna cyfra.